Akyazı köyünde yine büyük bir hareketlilik vardı. Daha iki gün önce gece vakti bazı köylülerce görülen ve ortalığı birbirine katan garip ışıklar tekrar ortaya çıkmış, bütün köy ahalisine tekrar uykusuz bir gece geçirtmişti. Ahmet, köyün muhtarı Emin efendiye heyecanla sordu.
“Bu sefer nerede görmüşler bu ışıkları?”
Emin efendi titreyen elini kuzey yönünde bir noktaya uzatarak,
“Arif dedenin evinin biraz ötesinde, tarlaların orada. Yerden beş altı metre yukarıda ışık huzmesine benzer bir şey görmüşler. Mavili yeşilli bir rengi varmış. Bir anda görünüp kaybolmuş. Herkes çok korkuyor, bu daha ne kadar böyle devam edecek?”
Ahmet heyecanla Arif dedenin evine doğru koşarken Emin efendi “Vallahi göçeceğim bu köyden, buraların tadı kalmadı artık,” diye sayıklıyordu.
Bir haftadan beri bazı geceler, tam da köy halkının derin bir uykuya daldığı saatlerde garip olaylar oluyordu.
